Η Συστημική Προσέγγιση στην Θεραπεία αντλεί τις αρχές της από τη θεωρία των Συστημάτων στη Φυσική, όπου κάθε επιμέρους κομμάτι ενός συστήματος επιτελεί συγκεκριμένο έργο, σε συνεργασία με τα υπόλοιπα τμήματα, επηρεάζεται από τη συνολική λειτουργία του συστήματος και επηρεάζει με τη σειρά του τη λειτουργία όλου του συστήματος.

Η  Συστημική Ψυχοθεραπεία αντιλαμβάνεται τον άνθρωπο ως μέρος ενός συστήματος, ενός πλαισίου, μέσα στο οποίο υπάρχει και με το οποίο βρίσκεται σε συνεχή αλληλεπίδραση. Ο επιμέρους ρόλος, η ιδιαίτερη θέση που κατέχει καθένας, είναι συνδεδεμένη με το πλέγμα σχέσεων των συστημάτων στα οποία εντάσσεται. Επειδή ακριβώς τα ανθρώπινα συστήματα είναι μεταβλητά, οποιαδήποτε αλλαγή του ατόμου, οποιαδήποτε μετακίνησή του από τη γνωστή του θέση, επηρεάζει και μεταβάλει όλο το πλαίσιο.

Η ιστορία, λοιπόν, του κάθε ατόμου, στη Συστημική Ψυχοθεραπεία, γίνεται αντιληπτή ως βίωμα προσωπικό αλλά ταυτόχρονα και ως κομμάτι της «συστημικής» του ιστορίας, που εμπεριέχει τις ερμηνείες, τις αντιδράσεις, το βάρος της διατήρησης της λειτουργίας του πλαισίου.  Καθώς χαρτογραφούμε το σύστημα αλληλεπίδρασης και αντιλαμβανόμαστε το ρόλο του ατόμου μέσα σ’ αυτό, η νοηματοδότηση του βιώματος αλλάζει. Ο θεραπευόμενος μπορεί πια να αντιληφθεί τη θέση που κατείχε, τη νέα θέση από την οποία επιθυμεί να σχετιστεί και να μετακινηθεί πιο κοντά στην αυθεντική έκφανση του επιθυμητού του εαυτού.